Een verplaatsing die zich het best laat omschrijven als een ontworteling. Negen jaar was Gert-Jan Visser (1976) toen hij met zijn ouders en zusje van een boerderij uit het Overijsselse Vechtdal verhuisde naar de Wolddijk in het Groningse Bedum. Gert-Jan wilde maar één ding: terug naar de plek waar hij het jongetje kon zijn dat hij was, vertrouwd met zichzelf en met zijn omgeving. Niet de nieuweling in de klas. Niet het jongetje dat vreemd praatte. Niet het ventje dat woonde in die boerderij met haar vreemde geuren. Alleen in de stilte van de weilanden ontkwam hij. Urenlang zat hij hurkend bij de grachtwal, speurend naar sporen uit het verleden. Zich een eigen wereld scheppend met afgedankt huisraad uit voorbije eeuwen, dat hij uit de klei opgroef.

‘Misschien had ik beter archeoloog kun…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Maar om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd en geld. Wij hebben onze lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je 5 keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.

Gratis verder lezen