De regen slaat tegen de ruiten van buurthuis Trefpunt te Beilervaart, een buurtschapje dat direct aan het gelijknamige kanaal tussen Hoogersmilde en Beilen ligt. Het gebouw, een soort langwerpige zeecontainer met een driehoekig dak uit een kindertekening, ligt midden in de weilanden. Verder is er, op het blote oog althans, niets in de omgeving. Achter de bar van Trefpunt staan twee dames van middelbare leeftijd taart en koffie uit te delen, in de zaal – er zitten zo’n veertig man – wordt geroezemoesd over de zin en onzin van autogordels en genderneutraal speelgoed. De slingers van een verleden week gevierde verjaardag hangen er nog, een delegatie uit Bovensmilde die werd verwacht is niet gekomen en de buurtverenigingsvoorzitter steggelt met de wethouder over wie als eerst iets zeggen zal. 

De hele situatie is typerend voor de gang van zaken in een buurthuis van een rustig dorp. Er is in Beilervaart een fietsknooppunt met een bankje ernaast waar voorbijgangers regelmatig even uitrusten, verder komt er bijna nooit iemand. De inwoners zijn trots op hun regio en om hun dorp beter op de kaart te krijgen, heeft een groepje van hen het afgelopen jaar aan een project gewerkt. Kiek Oeze Streek, heet het. De presentatie ervan is vandaag, in buurthuis Trefpunt dus.

Reclamebureau Trefpunt

Voorzitter van de buurtvereniging Beilervaart Jan Seubring bedankt alle partijen die hebben bijgedragen aan de totstandkoming van het project, dat zijn er te veel om hier te herhalen. De volgende spreker, wethouder Dennis Bouwman belooft eerst een minuut lang dat hij het kort zal houden. Daarna noemt hij het project “vernieuwend, bijzonder en ook heel cultureel.” Met name dat laatste spreekt hem aan: Midden-Drenthe is dit jaar immers de culturele gemeente van Drenthe.

Maar dan wordt het resultaat onthuld, en blijkt de tot zover amateuristisch verlopen presentatie in scherp contrast te staan met het geavanceerde, innovatieve en moderne product waartoe de werkgroep gekomen is: een website met een interactieve kaart. Bezoekers kunnen in een Google Maps-achtige omgeving zich door Beilervaart een weg banen: inzoomen, uitzoomen, slepen, dat soort werk. De werkgroep heeft verschillende plekken op de kaart gemarkeerd met een handje, een rode geeft aan dat er een historisch verhaal achter die specifieke plek zit, een groen handje geeft toegang tot een verhaal over de natuur ter plaatse. Een vertegenwoordiger van Libeau, een adviesbureau dat heeft meegeholpen aan het project, heeft het over een “lenig product.” Iemand van de buurtvereniging, een oudere dame, wil de kaart gaan “vermarkten.” Het traditionele buurthuis lijkt ter plekke te veranderen in een hip reclamebureau.

Betrokken gemeenschap

Om tot mooie verhalen te komen is de werkgroep in de geschiedenis van de regio gedoken. Zo heeft men bij het Drents Archief documenten opgespoord over het landgoed Overlhee, nu valt er op de website een artikel te lezen over een bijzonder gebouw dat tot kort daarvoor als slechts een gewone boerderij werd gezien. Daarnaast heeft de werkgroep met hulp van het Drents landschap kunnen aantonen dat er een pingoruïne – een meertje ontstaan door curieuze landschapsontwikkelingen in de ijstijd – aan de Beilervaart te vinden is.

Maar daar houdt het niet op. Inwoners van Beilervaart die ook een verhaal over hun dorp willen delen, kunnen dat op de interactieve kaart kwijt, vervolgens is het voor iedereen zichtbaar. Om te voorkomen dat er misbruik van die optie wordt gemaakt – de voorzitter van de buurtvereniging kan zich voorstellen dat een boze buurman op het huis naast hem klikt en dan een lelijk verhaal schrijft – zijn er mensen uit de gemeenschap die de kaart modereren. 

De interactieve kaart is echter niet alleen voor aanwonenden van de Beilervaart bedoeld, ook passanten worden uitgenodigd de website te bezoeken. Om een en ander voor elkaar te krijgen komt er naast het fietsknooppunt – u weet wel, met dat bankje – een bord te staan met een fysieke versie van de kaart en een link naar de site, toeristen weten meteen wat ze te doen staat. Daarnaast heeft de organisatie op plekken waar een verhaal beschikbaar is een bordje met een qr-code gezet. Een nieuwsgierige voorbijganger kan die code met zijn smartphone scannen en komt zo op de relevante webpagina terecht.

Striektelefoon

In het buurthuis is men razend enthousiast. Een oudere heer in de zaal probeert een qr-scanner te downloaden, maar zijn “striektelefoon” (in Beilervaart is strijktelefoon – immers, je ‘strijkt’ over het touchscreen om te scrollen – het woord voor smartphone) stribbelt tegen. De fietstocht langs plekken met bordjes met qr-codes, en dus verhalen, gaat vanwege de regen niet door, maar liefhebbers worden er per auto heen gebracht. Een hip nieuw product doet kortom niets af aan de ouderwetse charmes van een kleine gemeenschap. Maar door Kiek Oeze Streek staat Beilervaart nu wel op de kaart. Letterlijk.