Als kind was ik dol op in bad gaan. Het was een waar feestje, met bruisballen, speelgoed en bellen blazen net onder water. En bij feestjes horen ook feestkleren, wat voor mij en m’n zus geen probleem was. Zodra we uit bad waren pakten we grote handdoeken en dan begon de show. Met onze moeder als modecriticus. We maakten steeds weer een nieuwe creatie van hetzelfde stuk stof. Van jurk, tot rok, tot cape, met haarelastiekjes, onhandige knopen en stevig klemmen onder onze oksels.

Miskoop

Ik voelde me prachtig, gewikkeld in mijn handdoek. Mooier dan ik me nu voel als ik naar een gala ga. Als kind geef je niet om de nieuwheid van je kleren en zie je het niet wanneer iets je niet zo mooi staat. Maar snel genoeg wordt dat erin gestampt en leer je dat kleding een houdbaarheidsdatum heeft. Is het kapot? Weg ermee. Uit de mode? Weg doen. Te klein of te groot? Weg!

Steeds weer koop je iets nieuws, omdat je denkt dat je het nodig hebt. Je hoopt dat dit ene kledingstuk je dagelijkse momentje voor de spiegel net iets makkelijker maakt. Maar vaak valt dat tegen. Na een paar keer dragen is de lol er meestal af. Of soms belandt het nieuwe stuk zelfs ongedragen op de bodem van je kast: in de winkel stond het toch leuker.

Ik ben de koningin van miskopen en smoesjes bedenken. Zo heb ik gestaag de afgelopen 22 jaar mijn kledingkast doen uitpuilen. Een paar maanden terug besloot ik om even helemaal geen kleding meer te kopen, om af te kikken.

Misbruik

Niemand doet graag een miskoop: zonde van je geld. Maar er is nog een veel betere reden om minder kleding te kopen en slimmer met je aankopen om te gaan. De kledingindustrie is namelijk geen lieverdje. Maar liefst 10% van alle CO2 uitstoot komt door de kledingindustrie (ter vergelijk: de vliegindustrie zorgt voor 2,5% van alle uitstoot). Of lees dit artikel van The Guardian over seksueel misbruik in jeans-fabrieken, dan zit je nieuwe Levi’s toch net iets minder lekker.

Als consument ben je ten dele verantwoordelijk voor de producten die je koopt. Marieke Eyskoot, schrijfster van het boek ‘Dit is een goede gids voor een duurzame lifestyle’, vertelde hier laatst over in de podcast ‘Damn Honey’. Daarin legde ze uit hoe je als consument eigenlijk een soort keurmerk bent. Elk product dat je koopt keur je in zekere zin goed, tegen de producent zeg je: ‘Ga zo door! Ik koop bij jou.’. Eerlijk gezegd schrok ik hier van. Het klinkt zo logisch: telkens als je iets koopt doe je een aanmoedigende mini-investering. Toch voelt dit vaak helemaal niet zo.

Maar als iets klikt, dan klikt het. En wat ik gemerkt heb bij duurzaam leven is dat het vaak moeilijk is om weer te ‘ontklikken’. Nu ik me bewuster ben van mijn verantwoordelijkheid als consument, kan ik niet meer naar de Levi’s winkel. Ik wil mijn keurmerk niet geven aan milieuvervuiling en systematische verkrachting.

Hoe verder?

Al een aantal maanden koop ik geen kleding meer. Ik besefte me dat het zo niet langer kon, ik wou resetten en had geen tijd om uit te zoek hoe-dan-wel. Maar ik ga niet de rest van mijn leven niks meer kopen. Dus hoe nu verder?

Ik dacht in eerste instantie: dan koop ik vanaf nu tweedehands. Maar toen ik hoorde dat dat ook weer niet goed is, raakte ik wat wanhopig. Op zich logisch: als er geen optie zou zijn om je kleren zonder schuldgevoel weg te doen, zouden mensen dan net zo veel kleren kopen? Denk bijvoorbeeld aan je keukenspullen: je koopt pas een nieuwe pan als je oude kapot is. Waar laat je het anders? En een goede pan wegdoen, dat is zonde. De tweedehandswinkel industrie draagt dus ook bij aan het telkens maar blijven kopen van kleren. 

Toch is tweedehands kopen natuurlijk beter dan nieuw. En het ene nieuw (denk aan: duurzaam geproduceerd, vegan, fairtrade) is minder erg dan het andere nieuw (denk aan: bont, kinderarbeid). En hoe zit het met kleding bestellen, dan is het misschien van een goed merk, maar wel weer een pakketje. Dus wat is nou het beste? 

Dat ga ik de komende maand uitzoeken. En gelukkig hoef ik dat niet alleen te doen. Ik ga in gesprek met Mariska Helmus, Co-founder van GROFF, Groninger Fair Fashion. Volg dit gesprek de komende weken via de Instagram van Noorderbreedte

Cycle up! 

Een boel afwegingen zijn dus moeilijk, er zijn nogal wat haken en ogen. Maar wat wel duidelijk is, is wat de meest duurzame optie is: re- en upcyclen! Winkelen in je eigen kledingkast is het beste wat je kan doen. Ontdek welke kledingstukken je niet draagt en vraag jezelf af waarom. Past het niet goed? Er zijn zat goede kledingmakers te vinden die daar vast wat aan kunnen doen. Of zet zelf de schaar erin! Soms kan je met een kleine aanpassing opeens weer verliefd worden op een item dat al jaren in je kast lag. 

Ik ga aankomende maand eens flink winkelen in eigen kast en mijn creatieve kant naar boven halen. Als ik vroeger met handdoeken een modeshow kon geven, dan moet dit geen al te grote uitdaging zijn. 

Wil je meedoen? Graag! Heb je een leuk upcycle-succesverhaal of een goede tip? Stuur het naar bente@noorderbreedte.nl, dan plaats ik het door via ons Instagram-kanaal. 

  • Lees hier alle blogs van Bente. 
  • Meer lezen over de vorige actie van Bente, #VeganizeIt, dat kan hier. Daar vind je ook haar recept voor veganistische eierballen!