Snel spoedde Hotse zich nu naar Oostmahorn. Oostmahorn is een klein gehuchtje aan de Lauwerszee. ’t Dorp Anjum zelf ligt ’n half uurtje van de zee af. Bij Oostmahorn kunnen de schippers veilig ankeren. Daar lag ook het bootje van Hotses vader, die veel van vissen hield. Oostmahorn was in die dagen maar een klein gehucht. Pas enkele tientallen jaren later zou het opleven. Toen legde Maurits er een schans aan.
Hotse spoedde zich verder. ‘Ik behoef niet ongerust te wezen’, mompelde hij. En toch was hij het. Hij had zopas schoten gehoord. Wietske! De Spanjaarden zouden toch niet…

Om deze en alle andere zinnen van Sibe van Aangium heb ik een leven lang verlangd naar Anjum en Oostmahorn. Ik was er, voorzover ik weet, nog nooit geweest. Maar ik kende die wereld door Hotse Hiddes’ strijd te…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.

Trefwoorden