Op de autoradio zong iets Friestaligs een dikketongenmelodie met veel ellen zag door de ruiten alles groen en fris   ze vragen wel eens waar je was toen de muur viel of de vliegtuigen in de torens vlogen   ik was tien elf misschien en we stonden stil buiten kwam binnen geen idee meer wat we dachten en waarom we halt hielden   we hoefden niet te lachen achteraf een hoogtepunt in onze kroniek een verhaal dat zomaar is meegegaan   Lutjelollum en geen vuiltje aan de lucht

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.