Alles draait om water. Onze voedselvoorziening, de natuur, waar we kunnen wonen en werken. Maar hoezeer de belangen bij het beheer van water kunnen verschillen, blijkt uit de teloorgang van het Friese veenweidegebied. Grote delen van dit cultuurhistorisch zeer waardevolle landschap zijn nauwelijks meer te redden, zo bleek eind vorig jaar. 

Dat komt  door een ‘cyclisch proces’, legt Hendrik Oosterveld uit. Dat zit zo: de waterschappen verlagen het waterpeil in de veenweidegebieden, zodat er op de slappe en drassige veenbodem beter te boeren valt. Maar hoe lager het grondwater, des te sneller het veen oxideert, inkrimpt en verdwijnt. Daardoor zakt de bodem en komt het water weer omhoog, zodat – om het boerenland droog te houden – het waterpeil opnieuw omlaag moet. Ziehier he…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Maar om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd en geld. Wij hebben onze lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je 5 keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.