In “Het schuldige landschap” verdedigt Floris van den Berg zijn agressieve pessimisme met een beroep op klimaatproblematiek, onrecht jegens dieren en het verdwijnen van “echte”, ongereguleerde natuur. Maar waarom laat een oproep voor een duurzame toekomst, minder bio-industrie en meer natuur me misselijk achter?

Prikkeldraad

Dat is omdat het meer sensatie is dan filosofie. De idealen in dit stuk zijn overschaduwd door harde, opzwepende en bij vlagen overbodige retoriek. Alsof megastallen niet erg genoeg zijn zonder mensen te beledigen met een misplaatste opmerking over de holocaust. In totaal is ruim driekwart van het essay een uitvoerige beschrijving over hoe schandalig de stand van zaken is. Het probeert een situatie schetsen waarin “we leven en blijven leven in een schuldig landsch…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Maar om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd en geld. Wij hebben onze lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je 5 keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.