‘Nee, dank je.’ Ik schud verontschuldigend mijn hoofd als ik op een borrel een bitterbal krijg aangeboden. De jongen met wie ik mee in gesprek ben, vraagt of ik geen honger heb. ‘Ik eet geen vlees’, antwoord ik, beducht op wat komen gaat. ‘Vind je het niet lekker?’ is de vervolgvraag. Ik leg uit dat het voor mij een principekwestie is. De ervaring leert me dat het gesprek op dit moment twee kanten kan opgaan. Of ik krijg een goedkeurend knikje en ik word geprezen om mijn doorzettingsvermogen. Of – en dit komt vaker voor – iemand voelt zich geroepen mij in te laten zien dat vegetarisme hypocriet is.

Ik kan niet anders dan beamen dat ik inderdaad hypocriet ben. Ik ga op vakantie met het vliegtuig, rijd in een auto en eet avocado’s uit Chili. Terwijl steeds duidelijker blijkt dat voor all…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.