Afgelopen zomer was het echt zomerweer. Nog nooit is het zo heet geweest in ons land.
Maar nu is het grijs en druilerig weer. En weet u wat? Ik vind het heerlijk.

Toen ik in 1972 naar het Noorden kwam en nieuwe vriendjes leerde kennen speelden we nog buiten. Een van mijn favoriete speelplaatsen was “De Emmerschans” bij Emmen. Samen met hen  speelde wij riddertje, of cowboytje, iets wat tegenwoordig niet meer gedaan wordt, sterker nog, niet meer mág worden gespeeld in verband met de ongewenste stereotypering geloof ik. Maar ik ging er ook vaak alleen heen. Liefst bij grijs en druilerig weer. Dan zwierf ik rond, op zoek naar konijntjes,  beren en wolven. Mijn fantasie ging op hol,  begeleid door windvlagen gevuld met motregen en voortjagende wolken aan de hemel.  Misschien zou ik wel en vuistbijl vinden of een skelet uit de steentijd. Mijn fantasie deed de rest. tijdens de tocht naar lang vervlogen tijden genoot  ik met volle teugen van de natuur, de gedachten, de eenzaamheid, de stilte.

Ik moest hieraan denken toen ik onlangs in winderig en druilerig weer  door het bos en langs heide en vennen  zwierf in het Hart van Drenthe. Datzelfde gevoel komt dan sterk terug. De mystiek van het verleden kan je hier bijna aanraken, Een rilling liet over mijn rug toen ik een nieuw pad insloeg en een mooie jonge reebok rustig tegen de bosrand zag staan.  Die liepen hier eeuwen geleden ook al rond.

In dit gebied ben ik als vrijwilliger werkzaam als lid van het  Badgerteam Hart van Drenthe. In het mij toegewezen gebied inventariseer ik dassenburchten en observeer op gezette tijden de op de burchten aanwezige dassen. Vele uren heb ik al ’s avonds in de nabijheid van “mijn” burchten doorgebracht. Alleen in en met de natuur . Doodstil zittend en kijken en luisterend naar alles wat zich binnen mijn bereik  afspeelt. De concentratie en focus  loopt dan zo sterk op dat geen muisje, vlindertje of torretje aan mijn aandacht ontsnapt. Iedere beweging wordt geregistreerd. Dit kan alleen maar omdat er geen vervuilende bijgeluiden zijn waar te nemen, want die heerlijke stilte hoort bij ons gebied. Geheel in mijzelf gekeerd en toch met alle zintuigen op de omgeving gespitst: dat is de invloed van de  omgeving en stilte.. Net zoals op die jongen die bijna een halve eeuw geleden rondzwierf op de Emmerschans, met de fantasie als gids: Alles zien,  alles voelen, alles ruiken. Een fascinerend gevoel en imponerende beleving als je ervoor openstaat.

Voor mij is dat de definitie van het leven in ons deel van het land. Het mooie Noorden. Laat gaan die fantasie. Ga terug naar vervlogen tijden. Zoek de natuur op en laat de natuur jouw gedachten voeden en bepalen. De rust en stilte van ons prachtige land komen dan vanzelf binnen . Misschien kom je een ridder tegen, misschien een cowboy of indiaan. Die kans is weliswaar niet groot. Maar wat je wel tegenkomt is die geweldige stilte en rust. En als je heel stil bent en heel goed luistert hoor je het misschien.  De roep van de natuur: Laat mij een beetje met rust, dan mag je van mijn rust blijven genieten.