Vorig jaar februari ging zij voor het eerst de straat op. In haar eentje. Met vuilniszak, grijper en handschoenen. ‘Gewoon beginnen, gewoon gaan doen.’

We praten in stadsrestaurant Het Oude Politiebureau in de Groningse Oosterparkwijk, waar ze woont. Vanuit het restaurant vertrekt elke maandagochtend een groep zwerfvuilrapers. De grafisch ontwerper vertelt over de zware periode die ze achter de rug heeft. ‘Eerst een burn-out, toen ontdekten mijn vriend en ik dat wij langs natuurlijke weg geen kinderen konden krijgen.’ Ze zat ‘echt rock bottom’. Dat betekende noodgedwongen pas op de plaats maken en met een andere blik naar de wereld kijken. Altijd al maatschappijbewust geweest, zag ze het nu nog scherper: ‘Wat zijn we belachelijk bezig. Presteren, consumeren, verspillen – iedereen loopt hetzelfde paadje. Ik wilde iets doen, iets goeds toevoegen aan de wereld. Wat precies wist ik nog niet. Iets met de natuur of zorgen voor andere mensen.’ Het werd zwerfvuil. Uit een wijkenquête was net gebleken wat een ergernis dat is voor veel Oosterparkers.

Beck gaat nu wekelijks met andere vrijwilligers op pad. ‘Ik vind het verbazingwekkend hoe meditatief het werk is. Je bent lekker buiten. En je maakt in de straat waar je bezig bent op dat moment echt het verschil. Dat speuren over die straat heen is verslavend. Je moet dat blikje hebben dat helemaal vast zit in de bosjes.’

Kregen ze in het begin wel de vraag of ze een taakstraf hadden, nu krijgen Beck en haar ploegleden geregeld duimpjes en complimenten. ‘En ook weleens koekjes.’ Verpakkingsmateriaal en blikjes vinden ze het meest. En peuken, zoveel dat er niet tegen te grijpen is. Veel Anta Flu-papiertjes ook. Oranje, groene en blauwe. ‘Dat is interessant. Die hangen namelijk samen met de rokers. Die hebben vaak last van hun keel en nemen dan Anta Flu-snoepjes.’ Eens zag ze een biljet van tien euro liggen. ‘Wat ik daarmee heb gedaan? In mijn broekzak gestopt. Als er een portemonnee omheen had gezeten was het wat anders geweest.’

Eind juni hopen zij en haar vriend een dochter te verwelkomen. ‘Ze komt uit de diepvries.’ Ze lacht. ‘Het is een wonder. We hadden vijftien procent kans dat ze zou blijven zitten.’ De nieuwe wereldburger is een extra stimulans om meer te doen dan zwerfvuil rapen. Beck is mede-oprichter van Duurzaam Oosterpark, een beweging om de wijk groener en prettiger leefbaar te maken. Op tafel liggen tegeltjes met een vis en de tekst ‘Hier begint de zee’. Eerdaags plakken ze die op putten in de wijk, om mensen aan te sporen daar niet van alles in te gooien. ‘We zoeken nog naar de beste lijm.’