Toen Londen na de Grote Brand van 1666 grotendeels herbouwd moest worden, deden de architecten inspiratie op bij destijds een van de mooiste waterfrontsteden van Europa: Rotterdam. Vorig jaar sprak ik hierover Han Meyer, emeritus hoogleraar stedenbouw in deltagebieden. De stad bezat ooit een adembenemende omgeving van zandplaten en zachte oevers, vertelde hij me in het restaurant van Hotel New York, maar daarvan is nu nog weinig over. De randen tussen Rotterdam en het water zijn stijl en hoog, de vaarwegen diep en smal, en het dicht- slibben van de Nieuwe Waterweg wordt met alle moeite afgewend. In zijn boek Steden op slik – het inspirerende perspectief van de zelfbouwende delta tekent hij de geschiedenis van deltasteden op en laat hij zien hoe zeespiegelstijging en verzilting vragen om een nieuwe verhouding tot het slib. Zijn ambitieuze voorstel: de Nieuwe Waterweg weer laten verzanden.
Steden op slik – het inspirerende perspectief van de zelfbouwende delta, Han Meyer. Uitgeverij Blauwdruk, € 32,50
Tjesse Riemersma is schrijver en filosoof
