Garnwerd – ’n voutraaize

Veurege week, op ’n stille zummeroavend, ben ik an kuier goan van Wenzem noar ’t Raitdaip tou. Dat mouj’ ait bie oavend doun, want as zun doar leeg over ’t laand hènstrikt, den legt er historie bloot, den kenje krekt zain hou voak ’t Raitdaip zien loop verlegd het, honderden joaren heer. […]
Ien ’t leste ston ik op diek. Diek, dei ’t Raitdaip, sund sluuzen ien Zoltkamp bestoan, vast ien zien macht het, moar ’t is tóch ’n echt noatuurwotter bleven. Wilde ainden flodderden ien ’n regelrechte lien over ’t oppervlak en streken deel krekt as ’n vlaigboot. Möwen schraifden boven ’n raaiger, dei ien heur viscontraain op ’n oetstekende graspol ien daipte ston te loeren en hai háár kaans: bie zetten heurde je ’t wotter klokken en grode wagels braaidden heur oet, woar…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.

Trefwoorden