Op de televisie was een programma over de haven van Harlingen en ik moest aan Hegel denken. Want these stond tegenover antithese, de burgemeester van Harlingen tegenover de directeur van de Waddenvereniging, en het meningsverschil betrof een toekomstige uitbreiding van de haven een stukje het wad op. Een synthese lag niet in het verschiet, gelukkig. Het einde van de tegenstelling is volgens de Duitse filosoof immers ook het einde van de geschiedenis. En voor de Waddenzee is dat einde toch al tamelijk nabij nu de Tweede Kamer in de planologische kernbeslissing nagenoeg alles wil verbieden wat niet van de natuur is.

Ik ging naar Harlingen om de nieuwe haven te zien, de Industriehaven. Een prachtige haven.
De Rotterdamse haven is imposant door zijn kolossaalheid. Meer dan vijftig rechte …

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.

Trefwoorden