Mijn vaders vader kwam van het Hogeland, Groningen. Hij werkte bij een herenboer in Warffum. Een broer van mijn vaders vader deed dat ook, en hield het tot in de jaren zeventig van de twintigste eeuw vol. Mijn vaders vader niet. Die hoorde op een dag van een vriend dat er ’s zomers in Zandvoort badmeesters nodig waren – en dat verdiende goed. Naar verluidt liep mijn vaders vader van Warffum naar Zandvoort en werd hij daar verliefd op een Duits meisje. Zij werd mijn vaders moeder. Oma voor mij.
Oma was een kleine, gedrongen vrouw. Ze droeg een bril, altijd bruine schoenen en haar haar in een knot. Ik herinner me nauwelijks iets van haar. Ze kwam weleens bij ons op visite. Haar man, mijn opa, mijn vaders vader, was toen al dood. Ik ben er nooit achter gekomen waaraan hij is overleden. Er …

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.

Trefwoorden