Hoe bent u hier terechtgekomen?
‘We hadden een bedrijf in tentoonstelling- en interieurbouw in de Betuwe. Altijd stress. Daar kregen we genoeg van. Dus verkochten we ons bedrijf en trokken naar een huisje in Gees. Onbewoonbaar verklaard, ‘tig’ oude schuren eromheen. Maar met een enorme lap grond. Mijn man was meteen verliefd.’

En nu is het een paradijs…
‘Geen tuinarchitect, niks. Allemaal uit het brein van mijn man gekomen. De ronde vorm van ons zwembad was bepalend. Daar is hij is mee doorgegaan omdat onze beelden er zo mooi in uitkwamen. Er is hoogte-
verschil gekomen, gras, een bospad. Weidsheid versus beslotenheid.’

U was al bezig met kunst?
‘Niet als verzamelaar, maar we hadden wel een paar beelden. In 1992 haalde de Stichting Tuinkunst Drenthe ons over onze tuin open te stellen …

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.