Dat gaf een oergevoel, een gevoel van eenwording met, eh, je weet wel. Vooral door die ogen: daarin kon de naar buiten hemzelf gelegen zingeving hunkerende mens veel van zijn behoeften leggen, zodat hij die er ook weer kon uithalen, als hij in staat was even te vergeten dat hij die er zelf had ingelegd…

En nu wordt de vraag gesteld of we onze boeren wel genoeg koesteren.
Bleef het boerknuffelen tot voor kort beperkt tot dames die zich in een overgestyleerd televisieprogramma door een gepasticheerd mevrouwtje lieten koppelen aan enkele boeren die te veel naar de X Factor gekeken hadden (en/of andersom), nu zouden ‘we’ ons allemaal koesterend op ‘onze’ boeren moeten storten.
Ze zien ‘ons’ al komen.

Wel is er alle aanleiding om met heel andere ogen naar de Nederlandse boeren te kijk…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.

Trefwoorden