De grote woeste gronden en moerassen die er tweehonderd jaar geleden waren, zijn ontgonnen. Waterplassen werden ingepolderd. De kleine weilanden en akkers werden herverkaveld. Rivieren werden rechtgetrokken. Armoedige zandgronden werden bebost.

Zo groeide Nederland
uit tot een industriële landbouwnatie, met een ‘tijdbesparend landschap’, zoals
Van der Woud het noemt. Dat Nederland nog zo vaak worstelt met de verhouding
tussen landbouw en natuurbehoud, stamt uit die tijd.

‘Toen ik een
schooljongen was’, vertelt Van der Woud, die opgroeide in het Sneek van de
jaren vijftig, ‘zag ik weilanden die er nu niet meer zijn: vol met bloemen, met
bobbels en met weidevogels. Jonge mensen kennen dat niet. Die denken dat het
landschap zoals het er nu uit ziet normaal is. Ik las laatst in de kr…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.