Een schilderij van Emil Nolde lijkt het: een grijsrood bakstenen kerkje, rood pannendak, donker, houten lantaarntorentje op een gele wierde van stralende paardenbloemen. Vanuit Aduard ben ik via Den Ham over een hobbelig weggetje door de weilanden naar het eenzame, dertiende-eeuwse kerkje van Fransum gefietst. Ik loop langs de zerken, en lees een spreuk die me treft. Zoiets staat er: 'Het leven brengen wij door als een gedachte.'

Vlak ten zuiden van Fransum ligt een ander kerkje. Dit is neogotisch, met een onwaarschijnlijk spits torentje. Het staat bij de boerderij van Albert Harkema, boer en veefokker. Eigenhandig en eigenwijs heeft hij het bouwwerk eind vorige eeuw op zijn land gebouwd. ‘Mijn hele leven ben ik om vijf uur van bed af gegaan’, vertelt Harkema. ‘Werken is mijn lust en mijn leven. Maar toen ik zestig werd, wilde ik doen waar ik zin in had. Op een faillissementsverkoping, jaren geleden, kon ik een hoop rioleringselementen kopen. Ik had een kraan. Met dat materiaal kwam ik op het idee om hier een kerk te bouwen.’ Bij de gemeente vroeg hij een bouwvergunning aan voor een bergruimte. Van vrienden en kennissen kreeg hij glas-in-loodramen, een orgel, protestantse liedboeken en katholieke christusbeelden…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts € 45 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.