Drie generaties lang zijn de Hamminghs kroegbaas in Garnwerd geweest. Breed en uitnodigend als een dikke moeke staat het café op de Reitdiepdijk. De ingang is in het midden, zoals in veel Groningse huizen. Boven de deur is een frivool balkon. De gelagkamer is nog net als in mijn jeugd: een kleine tap, houten tafels en stoelen en schilderijen van de paardenschilder Otto Eerelman aan de muur.
Egbert Hammingh is, sinds ik als kind in zijn café kwam, weinig veranderd: een grote, gebruinde kerel met witte manen en helblauwe, twinkelende ogen achter brillenglazen. Het café, dat voor de Tweede Wereldoorlog ook veerhuis, scheepssloperij, taxibedrijf en boerderij was, heeft kunstenaars geïnspireerd tot de mooiste schilderijen, vooral de schilders van De Ploeg, zoals Jan van der Zee, Johan Dijkst…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Maar om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd en geld. Wij hebben onze lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je 5 keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.

Trefwoorden