Groningen daalt, zeggen ze. En misschien Friesland ook wel. Van Drenthe weet je dat nooit zeker, maar daar voelt het toch meer aan als van droge voeten. Hoogten en laagtes, ze zijn er in al hun verscheidenheid in Noord-Nederland. Ik zie de wijzingen in het reliëf zich voltrekken in het landschap. Als kind op het Noord-Groninger platteland aan de rand van het wad werd mij al jong geleerd het omringende gebied te doorzien en vooral te overzien. Natuurlandschap én cultuurlandschap. Al noemden we dat natuurlijk niet zo. Gewoon ‘naar buiten’, gingen we bijvoorbeeld met ‘pa Alma eem diek over op zundaag’, dan liepen we wad en leerden de dynamiek kennen van de geulen en de prielen, de kwelders, het verschil tussen de zachte en de harde delen van de wadbodem. Nooit eender dat beeld, wisselend p…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Maar om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd en geld. Wij hebben onze lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je 5 keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.