In Noorderbreedte verschijnen nu al enkele (tientallen) jaren kritische artikelen over nieuwbouw op het Noord-Nederlandse platteland. U kent het jargon inmiddels: de nieuwbouw woekert als een witte schimmel door het land, of zit als etterende puisten tegen bestaande dorpskernen aangeplakt. Bij de aanleg van nieuwbouwwijken wordt nauwelijks rekening gehouden met oude structuren en lijnen in het landschap. Daarnaast komen de nieuwe huizen ook nog eens zó uit een catalogus rollen en bevatten ze geen greintje streekeigen bouwelementen.
Op zich is het niet verkeerd om kritisch om te gaan met ruimtelijke vernieuwingen, want daar zitten we met z’n allen in de regel een tijdje aan vast. Toch ben ik zo langzamerhand behoorlijk flauw van deze steeds weer herhaalde kritiek. De argumenten zijn lang…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd. Wij hebben lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je vier keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.