Het grootste deel van haar leven heeft mevrouw Anne Rypkema (1919) in Goëngarijp gewoond. Eerst op de boerderij en toen ze in 1941 trouwde een poosje in het huis naast de schoolmeester. Later woonde ze op de boerderij van pake en beppe, en toen een van haar dochters de boerderij overnam is ze in Joure gaan wonen.
Goëngarijp was een geïsoleerd dorpje. Het was omgeven door water en weilanden en er liep één weg naar Joure. Toen de oorlog begon, bestond het uit zo’n vijftien boerderijen en een stuk of tien huizen. Natuurlijk kende iedereen elkaar en de kinderen gingen allemaal naar dezelfde school. Of je nou katholiek was of protestant of niets, dat deed er niet toe. De mensen hadden weinig behoeften. Anne Rypkema: ‘Ze werkten hard en stonden voor elkaar klaar en daar had je niet veel woord…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Maar om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd en geld. Wij hebben onze lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je 5 keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.