In het laatste licht van de dag leest Simon Oosting zijn gedichten. Weemoedige gedichten over hoe het was. Met het land en de vogels. We zitten op pakken stro rond de dichter. Zwaluwen vliegen de schuur in en uit. Er heerst volledige harmonie op het erf van boer Murk Nijdam in Wommels.

We zijn met z’n twintigen. Eerder die avond nam Murk ons mee het land in. Kruidenrijk grasland heet het tegenwoordig, maar wij herkennen het als het land uit onze jeugd. Waar je in kon verdwijnen omdat het niet steeds gemaaid werd. Waar je armen vol bloemen plukte: zuring, boterbloemen, pinksterbloemen en rode klaver. Goed land voor de weidevogels. Murk wijst aan, kijk daar, dat stuk land, daar zitten op elke hectare tientallen grutto’s. En daarachter, daar heeft Murk een plas-draslandje gemaakt. Land me…

Wij willen onze journalistiek zo open mogelijk houden omdat we onze liefde voor het Noorden graag met iedereen delen. Maar om deze onafhankelijke journalistiek mogelijk te maken, investeren wij veel tijd en geld. Wij hebben onze lezers nodig om dit te kunnen blijven doen. Voor slechts 43,50 per jaar kun je ons steunen en krijg je 5 keer per jaar ons tijdschrift opgestuurd.