PINHOLE FOTOGRAFIE
Mijn foto’s maak ik met een zelfgebouwde pinhole camera. Dit is een zwart doosje met daarin een minuscuul gaatje. Hiermee wil ik mijn foto’s laten refereren aan een andere werkelijkheid. Zo’n gaatje bekijkt de wereld namelijk anders dan dat ons oog of de lens van een gewone camera dat doet.

Ik streef naar het vastleggen van beelden waarin het gevoel van eenzaamheid en leegte overheersen. Beelden waarin ik probeer slechts het verstrijken van tijd zichtbaar te maken. Je ziet het heden en tegelijkertijd ook het verleden. Het licht laat ik langzaam inwerken op de film. De belichtingstijden zijn erg lang. Ik heb geen haast en maak dankbaar gebruik van het toeval. Met belichtingstijden van zo’n 8 tot 78 uur, soms zelfs een hele week, maak ik de baan zichtbaar die de zon beschrijft langs de hemel. Soms is de lijn onderbroken wat betekent dat het op dat moment bewolkt was. Ik probeer mij hiermee te concentreren op het contemplatieve karakter van het landschap in samenhang met het thema tijd.

DARK SKY PARK
Het Lauwersmeergebied is vanaf 2016 een Dark Sky Park. Dark Sky is een label dat ervoor zorgt dat de duisternis in het gebied behouden blijft. Het wordt er nog echt donker waardoor je ’s nachts de sterrenhemel kunt zien. Het predicaat Dark Sky Park komt van de International Dark Sky Association. Dit is een in Amerika gevestigde organisatie die aandacht vraagt voor de wereldwijd toenemende lichtvervuiling. De Dark Sky Parken behoren tot de meest donkere, niet lichtvervuilde locaties in de wereld. Staatsbosbeheer en de Provincie Groningen zijn de aanvragers. The International Dark Sky Association verlangt niet dat het aardedonker is maar wel dat het overbodige
licht zoveel mogelijk wordt weggehaald. Eerst was de lichtvervuiling te hoog maar dat is aangepakt. Zo zijn er bij de Veerhaven, de Kazerne en recreatiegebied Esonstadt nieuwe armaturen geplaatst die minder licht geven.
Vandaar dat we nu de natuur kunnen beleven in het duister. Deze duisternis wordt beschermd en dat is
goed voor de natuur in het gebied. Teveel licht heeft namelijk invloed op o.a. vogels, planten en nachtvlinders. Nachtelijk kunstlicht verandert de natuurlijke licht-donker cyclus. De benoeming tot Dark Sky Park is bijzonder want Nederland is één van de landen met de meeste lichtvervuiling ter wereld.

OPDRACHT NOORDERBREEDTE
Toen Noorderbreedte kwam met de opdracht om het Lauwersmeergebied te verbeelden zag ik in het Dark
Sky Park de aansluiting met mijn werk. Al langere tijd liep ik rond met het idee om behalve de baan die de zon beschrijft langs de hemel ook eens de baan van de maan te fotograferen. Dit was de perfecte gelegenheid. In het Lauwersmeergebied zijn 5 plekken aangewezen waar mensen in de nacht welkom zijn en waar je kunt wandelen onder de sterren.
Eén van die plekken is de Nije Faert bij Esonstadt. Hier besloot ik een opname te maken met een sluitertijd van een nacht. De keuze voor deze plek kwam voort uit praktische overwegingen. De opname moest namelijk starten en eindigen in het volledige donker en deze plek was nog enigszins een beetje in de buurt van de bewoonde wereld. Hier voelde ik mij in het donker het veiligst.
Erg lang heb ik moeten wachten op heldere nachten. De eerste heldere nacht gebruikte ik om testopnames te maken. Toen die in orde waren moest ik weer 4 weken wachten. Ergens in februari, vlak voor de deadline was het zover. Op 23 februari om 19.00 uur ’s avonds hing ik in het donker drie pinhole camera’s op, alledrie gericht op de maan. Op het moment dat de opname moest beginnen haalde ik het plakkertje weg dat het pinhole gaatje afsluit. Bij 1 van de camera’s had ik moeite om dit plakkertje te verwijderen. Het was te donker en ik zag bijna niets. Mijn zoon van 9 die graag meegaat op dit soort avonturen was zo attent om bij te lichten met mijn telefoon. De camera’s bleven met een briefje erop achter tijdens de nacht. Zelf ging ik naar huis en sprong de volgende ochtend om 5.15 uur weer in de auto. Voordat het licht werd haalde ik de camera’s weer weg.
Zenuwachtig, want dit was immers mijn laatste kans op een goeie foto voor de deadline, ging ik naar mijn atelier om de negatieven te ontwikkelen. Deze foto bleek dankzij de telefoon het enige goeie beeld. De anderen waren zwaar onderbelicht.
In het beeld is de baan die de maan beschrijft langs de nachtelijke hemel en de reflectie hiervan in het water te zien. De andere lichtstrepen zijn vermoedelijk planeten. De witte stipjes slechts stofjes op mijn scanner. Deze kwamen dit keer wel heel erg goed van pas.