Laatst had ik het met een vriendin over mijn plan om duurzamer te gaan leven. Waarop zij zei: ‘Wat knap van je! Ikzelf heb niet zoveel met duurzaamheid.’ Best gek als je er over nadenkt: alsof het een hobby is voor de zeikerds onder ons, voor de zeurpieten die houden van moeilijk doen. Terwijl het behoud van de aarde ons natuurlijk allemaal aangaat.

Wat mijn vriendin natuurlijk bedoelde is dat ze zich er niet veel mee bezighoudt, het niet hoog op haar prioriteitenlijstje staat. Er zijn zo ontzettend veel problemen in de wereld: het is logisch dat we ons er op dagelijks niveau niet mee bezig houden. Anders worden we met z’n allen al snel gillend gek van ongeluk en onmacht. 

Achter het ‘ik heb niet zoveel met duurzaamheid’ zit een een overtuiging die mijn vriendin – misschien compleet onbewust – heeft. Namelijk: duurzaamheidsoverwegingen spelen geen (of slechts een heel kleine) rol in mijn beslissingen. Het is begrijpelijk om zo te denken. Want duurzaamheid is een gedoe. En als je begint met duurzaam leven, waar eindig je dan? Ben je niet ontzettend hypocriet als je de ene dag veganistisch eet en de andere dag niet? Of als je probeert minder afval te produceren, maar wel met het vliegtuig op vakantie gaat? Sluit het één het andere uit? 

Wat het nog meer een gedoe maakt is dat we niet hypocriet willen zijn. Als je nu voor jezelf de regel stelt dat je duurzaam gaat leven, dan zijn je dagen opeens gevuld met fouten. Je kijkt vuil naar alle plastic producten die je hebt, al het dierlijks wat in je keuken staat, en bij omkleden walg je van je overvolle kledingkast. Snel gooi je je regel van een duurzaam leven de deur uit, want je voelde je prettiger toen je nog consequent was. 

Daarom stel ik een andere regel voor. Hij luidt: ‘Duurzaamheidsoverwegingen spelen een rol in mijn beslissingen.’ Hoe groot die rol is, of hoe vaak de duurzaamheid het wint van andere overwegingen, dat leg ik niet vast. Als je af wil vallen kan je nog steeds je doel bereiken als je af en toe een stuk taart eet. Wil je goed presteren op je werk, dan is het weekend ook belangrijk. Het één sluit het andere niet uit. 

Als je bovenstaande regel ter harte neemt dan doe je iets dappers. Je geeft dan namelijk toe dat je rare dingen gaat doen. Je gaat het ene goed doen, en het andere fout. Je gaat je afval thuis scheiden, maar op je werk niet. Je beseft dat een auto vervuilt, toch koop je er één. Je probeert duurzaam op vakantie te gaan, maar als de bestemming te erg lonkt stap je toch op dat vliegtuig. Kortom: duurzaamheid is een factor in mijn denkproces, maar wint niet altijd volledig. En dat is prima: het is een eerste stap. 

De eerste stap is in het geval van de klimaatcrisis net zo belangrijk als de laatste. Voor het milieu maakt het niet uit hoe consequent je bent. Als jij minder vervuilt, op wat voor manier dan ook, dan heeft dat effect. En of je in je eentje 100% perfect duurzaam gaat leven, of dat tien mensen een tiende beter gaan leven, dat komt voor het milieu op hetzelfde neer.  

Duurzaam dichterbij 

Ik ben dapper geweest. Ik heb aan mezelf toegegeven dat ik een stuk duurzamer zou kunnen leven en dat ik bij veel van mijn beslissingen niet denk aan het milieu. Maar dit wil ik veranderen. Ik wil een stukje dichterbij een duurzaam leven komen. Niet mijn leven rigoureus omverwerpen, maar kijken hoe ik het bij kan schaven om zo lange termijn veranderingen te bewerkstelligen. En als mensen met me mee willen doen, dan juich ik dat toe. 

Elke vier weken schrijf ik een blog waarin ik voor- en achteruit blik. Ik kies een duurzaam thema en binnen dat thema ga ik aan de slag. Ik hoop te laten zien dat duurzaam leven ook leuk kan zijn en dat het je een bevredigend gevoel kan geven. Soms zal ik een challenge doen, soms zal ik informatie zoeken en verspreiden, vaak zal het een combinatie zijn. De grote lijn is te volgen in mijn blogs, maar als je me meer op de voet wil volgen kan je dat het beste doen via het Noorderbreedte Instagram account. Elke dinsdag zal ik daar nu omdopen tot een #duurzamedinsdag.   

Ik richt me op Noord-Nederland en presenteer het zo hapklaar mogelijk. Zodat jij weet wat je in jouw huis en jouw omgeving kan doen om duurzamer te leven.Van klein tot groot en makkelijk tot moeilijk. 

#VeganizeIt

Voor deze eerste vier weken begin ik dichtbij mezelf. Veganistisch eten doe ik al ruim drie jaar, daarvoor jaren halfhalf en ik ben sowieso vegetarisch opgevoed. Ik hou van koken en bakken en ik vind veganisme leuk: het daagt me uit en heeft me een betere kok gemaakt. Sinds ik veganistisch ben, ben ik gevarieerder gaan eten en zoek ik vaker een recept op. Ik heb er lol in om iets te veganizen. Vrienden zeggen vaak: ‘Bedenk jij maar wat we eten, jij weet wat goed veganistisch kan.’ Waarop ik dan zeg: ‘Bedenk jíj maar wat je wil eten, dan bedenk ik wel hoe dat veganistisch kan.’ Veel leuker! Voor bijna elk dierlijk product weet ik inmiddels wel een plantaardige tegenhanger of vervanger te vinden. 

Wat ik altijd belangrijk vind als je iets gaat veganizen, is dat je er niet naar moet streven dat iets 100% hetzelfde moet smaken als de oorspronkelijke versie. Het is een variant van hetzelfde gerecht, maar het is natuurlijk nooit één-op-één. Zolang iets maar in hetzelfde straatje ligt, of dezelfde craving kan vervullen. En vooral: zolang het maar lekker is. Bij veganizen streef ik naar een vervanging, geen replica. En misschien is het zelfs wel lekkerder. Maar hoe dan ook is het duurzamer.

De komende vier weken ga ik mezelf uitdagen. Het één is makkelijker te vervangen dan het ander. Deze weken ga ik voor het moeilijke. Want over de hele wereld zijn er vegan-bloggers en -vloggers die elk gerecht veganizen. Maar doen ze dat ook voor onze Noord-Nederlandse lekkernijen? Dat ga ik onderzoeken. De komende weken ga ik me onderdompelen in de wereld van kniepertjes, suikerbroden en pofferts. En met klap op de vuurpijl: een veganistische eierbal! Want die mis ik toch wel.

De komende weken kun je mijn veganistische creaties en recepten volgen via Instagram. Heb jij nou een gerecht waarvan je denkt dat daar onmogelijk een vegan variant van te bedenken is, stuur het me dan. Daag me uit! Dan ga ik ermee experimenteren. Of heb je zelf al een super alternatief bedacht, laat het me weten! Mail naar bente@noorderbreedte.nl of stuur een bericht via Instagram.