Wegen – waterwegen, spoorwegen, autowegen – vormen sociale en landschappelijke grenzen. Ironisch, want hun functie is juist om een verbinding te zijn. Wegen brengen ons en onze goederen van A naar B. Tegelijk leidt een weg oversteken voor veel dieren tot een gewisse dood. Een autosnelweg of kanaal kan een dorp in tweeën splijten en ervoor zorgen dat voormalige buren ineens een lange omweg bij elkaar vandaan wonen. Het zijn de onbedoelde gevolgen van onze wens om ons met andere plekken te verbinden. In deze Noorderbreedte richten we ons op deze onbedoelde gevolgen.
We kijken naar het functioneren van ecoducten, proeven de sfeer op twee plekken langs de A7 – de langste snelweg van Nederland – en zien wat er kan gebeuren als een harde grens verdwijnt uit het landschap, zoals bij de spoorlijn bij Gieten. De Afsluitdijk is verreweg de indrukwekkendste scheidslijn in het Nederlandse landschap en schrijver Eva Vriend vertelt over de grote sociale gevolgen die de bouw daarvan met zich meebracht.
