Het thema van deze Noorderbreedte kun je op twee manieren lezen: de letterlijke ruimte die de krijgsmacht wil innemen voor zijn activiteiten én de figuurlijke ruimte om deze onbelemmerd uit te kunnen oefenen. Het ministerie van Defensie verlangt in zijn Nationaal Programma Ruimte voor Defensie meer oefenterreinen om intensiever en met zwaardere middelen te kunnen oefenen. Daarbij wil het een ontheffing van vergunningsprocedures, zodat deze activiteiten naar eigen goeddunken kunnen worden aangepast.
Defensie en oorlogsvoering hebben altijd al een grote invloed gehad op de inrichting van ons land. Denk aan de vele vestingsteden, verdedigingswerken, waterlinies, bunkers en ga zo maar door. Vroeger werd er geen enkele rekening gehouden met natuur of bewoners, maar gelukkig hebben we in democratisch Nederland sindsdien een stelsel van inspraak en bezwaarmogelijkheden op gebouwd. Nu Defensie via de voorgenomen Wet op de defensiegereedheid (Wodg) echter de ruimte wil om zich veel minder gelegen te laten liggen aan wet- en regelgeving, kan dit veranderen. Schade aan natuur en landschap is te verwachten en het is niet goed voor de democratie als de stem van burgers hierin niet meer gehoord wordt.
Deze conclusie konden we ook trekken toen vlak voor de zomer bekend werd dat de kans groot is dat er een kerncentrale in de Eemshaven komt. Dit nadat lange tijd bij hoog en laag volgehouden was dat hiervan geen sprake kon zijn. Behalve dat dit soort draaikonterij bepaald slecht is voor het vertrouwen in de politiek – bij Groningers al zeer laag, en met reden – is het ook gewoon een slecht idee. In deze Noorderbreedte zet Gerard Brinkman van milieuorganisatie WISE de redenen nog eens uiteen waarom het bouwen van een kerncentrale niet slim is en – als je het al zou willen – waarom de Eemshaven daarvoor geen geschikte plek is.
