Onze landschappen veranderen ingrijpend, maar geleidelijk. We merken verlies nauwelijks op en raken gewend aan achteruitgang, ziet Mark Sekuur.
Verscholen tussen grote bedrijfsterreinen bij Euvelgunne in het zuidoosten van de stad Groningen slingert een smalle, groene oase. Op een enkele plek niet meer dan honderd meter breed, en nog...
Van alle samengestelde woorden met ‘afval’ erin (zwerfafval, afvalberg, afvallige…) is ‘geloofsafval’ het allersmerigst, vindt Frank Westerman.
De Waddenzee lijkt eindeloos en veerkrachtig, maar onder het oppervlak stapelt menselijke vervuiling zich op. Chemisch afval, plastics en reststoffen uit industrie en huishoudens vinden hun weg naar het werelderfgoedgebied.
In Noord-Groningen tast oprukkend zout water de vruchtbare kleigrond aan. Landschapsarchitect Lieke Jildou de Jong wil boeren helpen hun land weerbaar te maken. Haar ‘zoetwatererven’ houden het zoete water vast...
Het boerenerf is niet meer de rijke biotoop voor mens, plant en dier die het was. In Noord-Holland zijn er initiatieven die de erven weer laten bloeien, met oog voor...
Het met sloten doorsneden landschap van Middag-Humsterland in Noord-Groningen is sinds de jaren negentig relatief goed beschermd. Daarvoor heeft Ben Westerink zich vanaf het begin ingezet. Nog dagelijks is hij...
Boerin Jantina Nieuwenhuis laat haar koeien grazen op eeuwenoud greppelland. Ze leeft voor haar biologische boerderij en neemt het extra werk en het hobbelige grasland graag voor lief.
Tachtig jaar na de bevrijding slingert een Duitse verdedigingslinie nog altijd door het Drentse landschap. In het natuurgebied de Vijftig Bunder bij Midlaren herinnert een tankgracht aan de bezetting van...
"*" geeft vereiste velden aan
