Jildou de Raad wilde bewuster gaan leven. Het kledingruilinitiatief van Nichon Glerum uit Amsterdam inspireerde haar.

De komst van haar dochter, vijf jaar geleden, maakte dat Jildou de Raad (44) nog bewuster ging leven dan voorheen. ‘We moeten de wereld een beetje oké voor haar achterlaten.’

De Raad verhuisde vorig jaar met haar gezin van Den Haag naar Heerenveen vanwege een nieuwe baan in het Noorden: regiomanager maatschappelijke projecten bij de ANWB. In die tijd las ze op de duurzaamheidssite hetkanwel.nl over kettingkledingruilen, een initiatief van de Amsterdamse Nichon Glerum. Glerum organiseerde kledingruilfeesten, maar die lagen stil door corona. Als de mens niet naar de kleren kan, dan de kleren maar naar de mens, redeneerde Glerum en lanceerde de tas-van-deur-tot-deur.
Haar idee vond navolging. De Raad pakte de handschoen op voor Heerenveen, toen zij vaststelde dat daar nog geen ketting was. Jocyta Agricola uit Luxwoude, die al ruilbeurzen organiseerde, meldde zich ook bij Glerum. ‘Jocyta en ik zijn partners in crime.’
Elf tassen met dameskleren die een tweede leven verdienen, circuleren door Heerenveen, Wolvega en de dorpen Oldemarkt en Luxwoude. En twee spooktassen, die tegen de richting ingaan, voor de afwisseling.
‘Het is een inktvlek geworden’, zegt De Raad. Afgelopen januari begon het met dertig deel­nemers. Aandacht in de Heerenveense Courant bracht in vier dagen tijd vijftig nieuwe aan­meldingen. Nu zitten ze op 86 dames. Er zijn ook herentassen, tassen voor tienermeisjes en plusssize tassen voor vrouwen met een maatje meer.
Deelnemers krijgen alle tassen van hun categorie langs. Elke twee weken een grote shopper. ‘Daar mag je drie dagen in sneupen en uitkiezen en dan breng je de shopper naar de volgende. Spullen die je zelf niet meer draagt, maar waar je iemand anders blij mee wilt maken, stop je in de tas.’
De 86 dames gebruiken een kettingkledingruilapp. ‘Je kunt daar zien waar de tassen zijn, foto’s delen van je vondsten, of chatten.’ Eerst hadden zij een appgroep die soms kon ontaar­den in een kippenhok. ‘In de huidige app is het doodse stilte, als je geen berichtjes wilt.’
De ketting is een gezamenlijke verantwoor­delijkheid en zo wordt die ook gevoeld, is De Raads ervaring. Een enkele keer duiken er stukken op die naar rook stinken of kapotte kluskleren waar niemand nog in wil lopen, maar dat zijn uitzonderingen.
In het hele land zijn volgens initiatiefnemer Nichon Glerum inmiddels al driehonderd ketens met tienduizend deelnemers in totaal. Jildou de Raad denkt dat het fenomeen een blijvende aanvulling is op gewoon shoppen en ruilbeurzen of -parties. ‘Het is gratis en laagdrempelig. Lekker thuis passen en je kunt eens experimenteren met een andere stijl. Als iets toch niets voor je is, stop je het gewoon weer in de volgende tas.’ Voor De Raad zelf was de ketting ook een mooie manier om nieuwe mensen te leren kennen in Heerenveen.
Het moet een feestje zijn, vindt zij: ‘Een voor een de items tevoorschijn halen, die op je gemak uitvouwen en bekijken en iets opzij leggen als je het leuk vindt.’ Een aantrekkelijke presentatie is het begin. Zelf pakt ze de shopper die ze doorgeeft weer zorgvuldig in, met inpakgoeroe Marie Kondo als inspiratiebron: ‘Alles op kleur gesorteerd, met een mooi kleurverloopje. En een showstopper bovenop. Een leuk jurkje, een mooi shirtje of een tasje.’

Meedoen kan via kettingkledingruil.nl